Rare drankjes in Kyrgyzstan

Kyrgyzstan is een prachtig land in Centraal Azië. Overweldigende natuur, unieke ervaringen en je kunt er ook de gekste drankjes krijgen.

Bozo in Osh

Osh is de tweede stad van Kyrgyzstan en staat vooral bekend om de grootste bazaar van Centraal Azië. Daarnaast is er nog een één of andere heilige berg waar we niet op klimmen.

Osh is als tussenstation een prima plek, het is levendig op straat en in restaurants. Vooral in het park zitten mooie tenten, met live-muziek (alhoewel we het de eerste avond moeten doen met een vreselijke zanger; vooral als-ie de natte klassieker ‘Nothing’s gonna change my love for you’ ten gehore brengt).

We proeven Bozo op straat, een gefermenteerd graangoedje met de kleur van bleke chocolademelk of iced coffee. Het smaakt naar kots.

We reizen door naar Arslanbob. Een dag hiken doen we daar samen met een fitte vijftiger. We zien watervallen (met kraampjes die vooral op locals gericht zijn), een stuk van het enorme walnotenbos en de mooie natuur rondom het dorp (met een hoog ‘The Hills Are Alive’-gehalte). Arslanbob moet het van de walnoten hebben en toerisme er is er vooral in de zomer. Skiën kan wel in de winter, maar er zijn geen liften..

(tekst gaat verder onder de foto)

Arslanbob, Kyrgyzstan
Het landschap bij Arslanbob in Kyrgyzstan

De jailoos

Vanuit de bruisende hoofdstad Bishkek gaan we naar Kochkor. Volgens de Lonely Planet de bakermat van het Community Based toerisme in Kyrgyzstan, want naast de bekende CBT zijn er meerdere tenten die homestays, paarden, gidsen en yurts op een verantwoorde manier kunnen regelen. Zo ook de pittige dame van Shepherds Life die de trek bijna door onze strot douwt. We gaan dan wel twee dagen op een paard. Twee dagen. Op een paard.

Onze gids is 17 jaar en komt uit Bishkek. Niet echt een plek waar je paarden verwacht, zo tussen het grauwe beton. Maar in de zomer klust-ie bij vanuit het huis van z’n oom en tante in Kyzart.
De paarden worden verdeeld; ik krijg de donkerbruine. Al snel blijkt dat ik het luie paard heb.

We gaan via graslanden, heuvels en steppes langzaamaan omhoog.
Dit zijn de jailoos, de weides waar Kirgiezen in de zomer verblijven met hun vee. In een yurt. Die kennen we nog wel als ger uit Mongolië.

(tekst gaat verder onder de foto)

Jailoos met kudde, Kyrgyzstan
Pa de cowboy bij de kudde op de jailoos

Kymyz in een Yurtkamp

We zijn niet de enige gasten in het yurtkamp. Naast een heel jong Frans stel komen ook twee Zwitsers aanwaaien. Te voet. Zij zijn de ultieme budgetreizigers, die amper €5 uitgeven p.p.p.d.

Een kudde schapen wordt opgejaagd door pa en zoon te paard. Pa heeft voor de gelegenheid een cowboyhoed opgedaan. Als je hem normaal ziet rondlopen (met kromgebogen houding in een vale joggingbroek) zou je niet zeggen dat er een cowboy in hem schuilt. Zoonlief (jaar of 8) doet al enorm z’n best met zweep en al. Één van de schapen wordt in de achterbak van een auto gedouwd. Morgen is het einde Ramadan; dus het feestmaal is geregeld.

Uiteraard drinken we Kymyz (gefermenteerde paardenmelk) in de yurt. Daar wordt door sommige toeristen heel spannend over gedaan. In vergelijking tot Bozo valt het reuze mee. De nasmaak heeft iets weg van rookkaas.

Plov onderweg naar Song-Köl

De tweede dag gaan we verder omhoog, de paarden zwoegen zich de steile berg op en vervolgens dalen we wat af richting het meer. Wij lunchen met wat onvermijdelijke en ietwat plov (het rijstgerecht van Centraal Azië, zie ook het verhaal over Oezbekistan) bij een yurt waar het zusje van onze gids verblijft. Uiteraard bij familie; wel weer een andere tante.
Na een potje voetbal gaan we naar het meer. Om te zwemmen.

Bij het yurtkamp aan Song-Köl ontmoeten we weer vakantievierende Belgen (net als in de homestay in Kochkor). De vluchten vanaf Zaventem naar Kyrgyzstan zijn blijkbaar goedkoop.
Het yurtkamp is uiteraard van een grote familie. De vrouwen zijn de hele dag met eten bezig, terwijl opa met z’n kleindochter aan het pronken is. Ondertussen ligt er een schapenkop in een pan op het vuur te koken.

Onze gids gaat weer terug naar Kyzart met de paarden. Niet in 2 dagen, maar in 5 uur. Wij gaan terug naar Kochkor, op weg naar een ander meer.

Song-Köl, Kyrgyzstan
Opa met kleindochter bij Song-Köl

 

0

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.