Gewone kool is niet saai

Armoevoedsel. Als er niks meer te eten was, was er altijd nog kool. Als soep (met aardappel en ui, ook al van die overlevers), als salade, stamppot of gewoon gekookt.

Witte, rode, groene, Chinese, spitskool; allemaal gezond, goedkoop en niet bijster populair. 

Zuurkool

In Nederland gooien we het overschot in vaten met zuur en eten we er een hele winter van (lang leve zuurkool!). Ook zien we witte kool in gesneden groentenmixen voor de wok. Goedkope opvulling naast die paar plukjes paksoi, uitgedroogde prei, wat taugé en paddestoelen.

Ik ben altijd benieuwd waar die voorgesneden zakjes eindigen, maar ik vermoed ook in een wok of hapjespan met ketjap. Rode kool eten we alleen warm, met kanaal en appeltjes of zonder. Hollands comfort food. Balletje gehakt erbij en klaar.

Maar er kan zoveel meer met die ‘gewone’ kool, want zo saai is-ie niet.

Koolsalade

Koolsalade is heerlijk. Voor smaakt het naar vakantie in de Balkan (in Hongarije nam ik het als kind bijna elke dag). Witte kool heeft niet meer nodig dan olie, azijn, zout en peper. Een beetje knoflook mag altijd. De rode kan ook als salade, in Albanië heb ik bijvoorbeeld de heerlijkste rodekoolsalade gegeten. Met wat citrus smaken (sinaasappel) en lokale honing. Rode en witte samen in een salade kan ook, ziet er ook nog eens leuk uit.

Kool kan ook als vulling van een goede grote dumpling (de Georgische Kinkhali of de Centraal Aziatische Manti), dan gaat het goed samen met komijn en wat rode peper.

Wok

Verder richting het oosten zie je de groente op een bakplaat of in de wok belanden. Niet slap gebakken, altijd nog met een bite. Of een paar plukjes in de noodlesoep. Chinese kool is iets zachter van smaak en lenet zich goed hiervoor. 

Groene kool heeft stevige bladeren en in Oost-Europa zie je deze vaak terug als rolletjes gevuld met gehakt. In Zuid-Oost Azië vullen ze juist de bladeren van de Chinese met gehakt.

Dat kan natuurlijk ook met bijvoorbeeld paddestoelen (een mix van verse en gewelde gedroogde paddestoelen met knoflook en lente-ui).

Nog meer kool

Dan heb je nog veel meer kolen; bloemkool (gooi die eens op een grill met komijn zoals ze op de night markets van Xinjiang doen), boerenkool (roerbakken!), palmkool (of Cavalo Nero, hip. Iets intensiever dan boerenkool, lekker stevige bite), paksoy (lekker met noodles) en ga zo nog maar even door.

Die ‘gewone’ kool is dus niet een groente om zomaar links te laten liggen. En je moet het ook niet ineens gaan eten omdat het gezond of hip is. Het is juist ook erg lekker en een stuk veelzijdiger dan menigeen denkt.

0

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.